Zostałyśmy powołane, by być kobietami, które mówią o obecności Boga w naszym świecie i kochają do końca, aż do oddania życia.

Wieczorem, w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami. Przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!» A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie ujrzawszy Pana.
A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha Świętego. Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane».

Modlitwa przygotowawcza:

Prosić Boga, Pana naszego, aby wszystkie moje zamiary, decyzje i prace były skierowane wyłącznie ku służbie i chwale Jego Boskiego Majestatu (ĆD 46).

Obraz do modlitwy:

Wyobrażę sobie Wieczernik, w nim uczniów siedzących przy stole. Ich twarze są napięte, naznaczone niepokojem i jakby nieobecne.

Prośba: Będę prosić o łaskę przyjęcia Ducha Świętego

1.      Rzekł do nich „Pokój Wam”. A powiedziawszy to pokazał im ręce i bok.

Jezus ukazuje się swoim Apostołom, swoim jedenastu zgromadzonym w wieczerniku. Wcześniej już zdążył ukazać się Swojej Matce, jak mówi tradycja, także Marii Magdalenie, uczniom z Emmaus i teraz ukazuje się swoim wybranym. Pozdrawia ich słowami, które mają przynieść pokój ich sercom, siedzą oni bowiem zamknięci i wystraszeni. Można się domyślić, że Żydzi nie byli jedynym źródłem ich niepokoju. Oto od rana dobiegały ich informacje, że ich Nauczyciel żyje, że ukazał się już tylu osobom, a oni jeszcze Go nie widzieli. Wyrzuty sumienia dotyczące zdrady musiały być wtedy dla nich szczególnie dotkliwe. A może nie przyjdzie… przecież Go opuściliśmy… A jeśli przyjdzie to co Mu powiemy … jak popatrzymy Mu w twarz …

Jezus tymczasem mówi Pokój Wam i pokazuje im Swoje Rany. Apostołowie rozpoznają Jezusa i w ich sercach pojawia się radość. Rany są znakiem, po którym można rozpoznać Jezusa, ale nie tylko. Te Rany są największym skarbem Kościoła, są bowiem źródłem Ducha, który przebacza i oczyszcza.

2.      Weźmijcie Ducha Świętego. Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane.

Apostołowie to jedni z pierwszych którzy doświadczają Sakramentu Pokuty i Pojednania. Nie wiemy jakie słowa padły w czasie tego spotkania, ale z pewnością było ono dłuższe niż opisał to dyskretny Jan. Ci, którzy sami dostąpili łaski przebaczenia zostają teraz posłani by nieść Boże przebaczenie innym. I to dzieje się mocą Ducha Świętego.

Duch Święty przychodzi dziś do nas wraz z łaską Swoich darów i owoców. A w tej Ewangelii przychodzi do nas z łaską przebaczenia i pokoju serca. Obie te łaski mają źródło w przebitych dłoniach, stopach i przebitym Sercu Jezusa. Otwórzmy nasze serca na Jego dar.

 Zakończenie: Ojcze nasz…

przygotowała s. Iwona Baryś rscj

© SACRE COEUR - ZGROMADZENIE NAJŚWIĘTSZEGO SERCA JEZUSA