Zostałyśmy powołane, by być kobietami, które mówią o obecności Boga w naszym świecie i kochają do końca, aż do oddania życia.

Wkrótce potem udał się do pewnego miasta, zwanego Nain; a szli z Nim Jego uczniowie i tłum wielki. 12 Gdy zbliżył się do bramy miejskiej, właśnie wynoszono umarłego - jedynego syna matki, a ta była wdową. Towarzyszył jej spory tłum z miasta. 13 Na jej widok Pan użalił się nad nią i rzekł do niej: «Nie płacz!» 14 Potem przystąpił, dotknął się mar - a ci, którzy je nieśli, stanęli - i rzekł: «Młodzieńcze, tobie mówię wstań!» 15 Zmarły usiadł i zaczął mówić; i oddał go jego matce. 16 A wszystkich ogarnął strach; wielbili Boga i mówili: «Wielki prorok powstał wśród nas, i Bóg łaskawie nawiedził lud swój». 17 I rozeszła się ta wieść o Nim po całej Judei i po całej okolicznej krainie. Łk 7, 11 – 17

 Wprowadzenie do medytacji:

Rozpoczynając modlitwę: Usiądź wygodnie, oddychaj spokojnie, poczuj swoje ciało. Uświadom sobie, gdzie jesteś i co będziesz robił. Zrób kilka głębszych oddechów, poczuj, że oddychasz, że jest w Tobie tchnienie życia. Uświadom sobie, że spotkasz się teraz z Bogiem. Zrób znak krzyża. Następnie przeczytaj powoli tekst, tak jakby Duch Święty pisał go teraz specjalnie dla Ciebie. Nie musisz się spieszyć. Jeśli potrzebujesz, przeczytaj go jeszcze raz, zatrzymując się słowo za słowem, jak wraca się do słów listu od Ukochanej Osoby.

Wyobraź sobie: spotkanie dwóch pochodów u bram miasta: radosnego tłumu otaczającego Jezusa, który właśnie uzdrowił umiłowanego sługę setnika oraz tłumu – konduktu pogrzebowego towarzyszącego wdowie – matce jedynego umiłowanego syna.

Czego chcę i pragnę – proś w tej modlitwie o łaskę wskrzeszenia przez Jezusa Twojego życia, w miejscach gdzie ono obumarło. Proś o współczujące serce na wzór Jego Serca.

    1. WDOWA

Gdy zbliżył się do bramy miejskiej, właśnie wynoszono umarłego - jedynego syna matki, a ta była wdową. Towarzyszył jej spory tłum z miasta.

Status społeczny kobiety w Izraelu był określany przez relację do męskich członków rodziny. Kobieta pozostawała w całkowitej zależności wobec męża, a po jego śmierci wobec syna. Nie miała prawa dziedziczenia, stąd po śmierci męża i syna pozostawała całkowicie samotna, bezbronna, bez wszelkich zabezpieczeń, na progu nędzy i śmierci. Jakie są miejsca w Twoim życiu, gdzie czujesz się całkowicie samotny, bezbronny? Opowiedz i nich Jezusowi.

    2. MIŁOSIERDZIE

Na jej widok Pan użalił się nad nią i rzekł do niej: «Nie płacz!»

Kobieta nic nie mówiła, mogła tylko płakać. Dobre oczy Jezusa zdolne są widzieć nieme ludzkie cierpienie. Łukasz opisuje wzruszenie Jezusa jako poruszenie Jego całych wnętrzności. Jest to biblijny obraz opisujący współczucie Boga.

Łzy niekiedy zatrzymują nas na przeżywanej stracie, cierpieniu, śmierci. Jezus mówi do kobiety „ Nie płacz!”, jakby zapraszał ją do widzenia więcej, dalej, głębiej. Odnosi się w niej do fundamentu nadziei. Jakby mówił jej: „ Popatrz, oto Życie wychodzi ku tobie. Ono pokona śmierć”.

Proś o łaskę dojrzenia w Twojej codzienności współczującego spojrzenia Jezusa.

    3. MARY

Potem przystąpił, dotknął się mar - a ci, którzy je nieśli, stanęli - i rzekł: «Młodzieńcze, tobie mówię wstań!»

Jezus dotyka znieruchomiałego człowieka. Znieruchomiałego w lęku, w grzechu, w beznadziei. Dotknięcie mar oznaczało zaciągnięcie legalnej nieczystości. Gest Jezusa pokazuje, że Jego współczucie pociąga Go, by wziąć na siebie każdą ludzką nieczystość, każdy grzech. Jezus nie modli się jak prorocy o wskrzeszenie człowieka, Jezus jako Pan życia rozkazuje śmierci mówiąc młodzieńcowi „Wstań!”. Drzewo noszy pogrzebowych jest figurą drzewa Krzyża, na którym Jezus ostatecznie pokonał każdy Twój grzech i Twoją śmierć.

    4. MATKA

Zmarły usiadł i zaczął mówić; i oddał go jego matce.

Matka, która utraciła wszystko cały czas pozostaje w centrum uwagi Jezusa. To co wydaje się przegrane w nas, w naszym życiu. przyciąga współczujące Serce Jezusa. To w tych w tych miejscach objawia się wypełnienie proroctw mesjańskich: „niewidomi wzrok odzyskują, chromi chodzą, trędowaci doznają oczyszczenia i głusi słyszą; umarli zmartwychwstają, ubogim głosi się Ewangelię.” (por. Łk 7, 22; Iz 35,5; Iz 61, 1)

    5. SERCE SYNA I INNEJ MATKI

Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: «Niewiasto, oto syn Twój». Następnie rzekł do ucznia: «Oto Matka twoja». I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.

Ostatnim pragnieniem Jezusa jest, by każdy umiłowany Jego uczeń wziął do siebie Tę, której Serce doskonale współodczuwa z Jego Sercem. Pragnie, by Ona stała się Twoją Matką, Tą, która zradza Życie, kształtuje, wspiera, nie opuszcza, nawet, gdy nie rozumie.

    6. CHWAŁA BOGA

A wszystkich ogarnął strach; wielbili Boga i mówili: «Wielki prorok powstał wśród nas, i Bóg łaskawie nawiedził lud swój». I rozeszła się ta wieść o Nim po całej Judei i po całej okolicznej krainie.

Św. Ireneusz jest autorem wielokrotnie przywoływanego zdania: „         Życiem w człowieku jest chwała Boża, życie człowieka jest oglądaniem Boga”, które można tłumaczyć: „Chwałą Boga jest człowiek żyjący; życie człowieka jest kontemplowaniem Boga”. (Przeciw herezjom, ks.4 , 20:7). (por. Portrety świadków Chrystusa – św. Ireneusz z Lyonu; www.taize.fr/pl )..........Jezus pragnie objawić chwałę Boga także w Twoim życiu.

Kończąc modlitwę porozmawiaj z Panem i powiedz Mu o tym, co teraz czujesz, co myślisz, czego doświadczasz. Niech to będzie spontaniczna rozmowa. Wylej przed Nim swoje serce, które On przed chwilą poruszył w twojej modlitwie.

Zakończ odmawiając:

Dusz moja owdowiała, opłakuje razem z wdową
Jak w Nain, własnego syna umarłego.
Jak nad nią, tak i nade mną zmiłuj się, Panie;
Uczyń mnie godnym Twego życiodajnego głosu!
                                       Św. Nerses Sznorhali
 
Spróbuj zapisać sobie w „dzienniku duchowym” najważniejsze myśli, poruszenia serca, uczucia, jakie pojawiły się podczas całej modlitwy.

 przygotowała Agnieszka Fortuna rscj

© SACRE COEUR - ZGROMADZENIE NAJŚWIĘTSZEGO SERCA JEZUSA