Zostałyśmy powołane, by być kobietami, które mówią o obecności Boga w naszym świecie i kochają do końca, aż do oddania życia.

Rodzice Jezusa chodzili co roku do Jerozolimy na Święto Paschy. Gdy miał lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, został Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego Rodzice. Przypuszczając, że jest w towarzystwie pątników, uszli dzień drogi i szukali Go wśród krewnych i znajomych. Gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jerozolimy, szukając Go. Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. Wszyscy zaś, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami. Na ten widok zdziwili się bardzo, a Jego Matka rzekła do Niego: «Synu, czemuś nam to uczynił? Oto ojciec Twój i Ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie». Lecz On Im odpowiedział: «Czemuście Mnie szukali? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?»Oni jednak nie zrozumieli tego, co Im powiedział. Potem poszedł z Nimi i wrócił do Nazaretu; i był Im poddany. A Matka Jego chowała wiernie wszystkie te wspomnienia w swym sercu.Jezus zaś czynił postępy w mądrości, w latach i w łasce u Boga i u ludzi.(Łk 2, 41-52)

 W medytacji może nam pomóc Ikona św. Rodziny.

Jest to ikona komunii czyli zjednoczenia między osobami. Porównywalna jest z najsławniejszą ikoną na świecie, ikoną Trójcy Świętej Rublowa. Liczba 3 oznacza także i tutaj doskonałą wspólnotę. Jest to również ikona symbolizująca Kościół . Jest to również ikona ogniska domowego, tajemnicy zjednoczenia mężczyzny i kobiety w ich życiodajnej miłości.  

Wiele tajemnic możemy odkryć kontemplując tę ikonę. Niektóre z nich wyrażają się poprzez postawę Maryi i Józefa np. możemy dostrzec wielką, delikatną miłość i zaufanie, którym siebie darzą. Dzieciątko jest niesione przez nich obydwoje. Obydwoje są za nie odpowiedzialni. Jest to obraz miłości rodzinnej, gdzie dziecko, dzieło Boga Samego jest jednocześnie owocem ludzkiej miłości.

 Wprowadzając porządek w nasze uczucia oraz stawiając pewne wymagania swojej miłości i wszystkim innym swoim uczuciom możemy odkrywać w sobie pełnię przynależności do Boga, Dziecko Boże, którym naprawdę jesteśmy, jak mówi o tym św. Jan " Zostaliśmy nazwani Dziećmi Bożymi i rzeczywiście nimi jesteśmy", 1 J 3,1. To Boże Dzieciątko, przyodziane w światło, nosi płaszcz przyozdobiony złotem, ma na sobie to co najcenniejsze jest w świecie ducha oraz żyje pełnią radości (biała tunika) Radość ta i szczęście jest i dla nas osiągalne, gdy przez nasze życie
w łasce pozostajemy dzieckiem Bożym.

Dziecko Boże ukazane jest też jako osoba, która służy. Przede wszystkim służy dziełu Boga. Sługa niesie swe jarzmo (Iz 42) symbolizowane jest ono w ikonie poprzez stułę diakońską widoczną
w układzie szat Jezusa.

Ikona Świętej Rodziny jest Słowem Bożym wyrażonym poprzez obraz i może stać się niewyczerpanym Źródłem kontemplacji. Ukazuje tajemnicę miłości Boga do każdego z nas wyrażoną poprzez tajemnicę miłości rodzinnej.

 MEDYTACJA

Uświadomienie sobie  obecności Boga 

Prośba o owoc tej medytacji: O łaskę odnajdywania Chrystusa w codzienności i wędrowania z Nim  przez życie.  


 1.     Udali się tam zwyczajem świątecznym.

Maryja i Józef każdego roku udają się na święta Paschy jak to jest w zwyczaju. Obowiązek ten dotyczył jedynie mężczyzn, a nie kobiet i dzieci, możliwe jest jednak, że św. Rodzina nie tylko wtedy, gdy Jezus skończył 12 lat, ale i wcześniej, z pobożności wiele razy udawała się razem do Jerozolimy. 

Nasza miłość ku Bogu również wyraża się poprzez zwyczaje i symbole liturgii. One to pomagają wierzącym wędrować razem, zachować świeżość wiary. To wędrówka ku Miastu Świętemu i wiecznemu, ku Królestwu Bożemu. Kościół pielgrzymuje doświadcza prześladowań ze strony świata oraz pocieszenia od Boga.

Czy pamiętam, że jestem pielgrzymem w drodze do świętości? Czy korzystam ze zwyczajów i tradycji Kościoła? Czy pomagam innym, szczególnie mojej własnej rodzinie, najbliższym mi osobom w pielgrzymowaniu?


2.     Dom Ojca 

Jezus ukazał nam bezwarunkową miłość Ojca. Szukał Go poprzez modlitwę. Gorliwość o Jego Dom go pożerała (Jan 2,17). Dziękował Ojcu za wszystko.  Czy  podobną gorliwość o sprawy Boże noszę w sercu? Czy jest ono przepełnione wdzięcznością?


3.     Pielgrzymowanie

Każda Rodzina pielgrzymuje. Jako Domowy Kościół jesteśmy zaproszeni do pielgrzymowania drogą świętości, służby, gorliwości o sprawy Boże, odpowiedzialności za najbliższych.


4.     
Dialog z Jezusem.

Panie Jezu dziękuję Ci za przykład Twojej miłości ku Ojcu, za objawienie jej i nadania sensu mojej wędrówce. Naucz mnie odpowiadać na miłość Ojca. Pomóż mi ukazywać innym Twoją miłość, budzić wdzięczność w sobie i innych za wszystko co otrzymaliśmy od Ojca.

Ojcze nasz….

  Przygotowała  s.  Maria Głowacka rscj

© SACRE COEUR - ZGROMADZENIE NAJŚWIĘTSZEGO SERCA JEZUSA